Her insan hayatının bir noktasında bütün dünyayı dolaşmak ister. Ben çocukken elime dünya haritasını alır, yapacağım yolculuğun rotasını çıkartırdım. Rotasını diyorum çünkü ben bir çok kişi gibi dünyayı karadan değil denizden dolaşmayı isterdim. (Yelken federasyonunun 100 numaralı lisansı bana aitti. Halen bana mı ait yoksa başkasında mı bilmiyorum. Uzun zamandır yarışlara katılmadığıma göre artık benim adıma kayıtlı değildir her halde). Saatlerce tek tek liman isimlerini çıkartır, o şehirler ile ilgili bilgi toplar sonra edindiğim bilgilere göre değiştirirdim uğrayacağım noktaları.

Bu seyahati yaptım mı? Hayır yapmadım. Belki çok dolaştım diğer ülkelerde, ama bu hiç bir zaman bir dünya turu olarak algılanamaz. Belki Avrupa turu diyebiliriz rahatça, o kadar.

Belki vaktim olmadı, belki param olmadı. Ama en önemlisi yeteri kadar tutkulu değildim işi hızlandırmak için. Ucundan tuttuğum ipi çekemedim kendime doğru. İyi mi ettim kötü mü bilmiyorum. Bilmekte istemiyorum. Yarın yapar mıyım? Belki evet belki hayır.

Dün etrafta dolaşırken şans eseri bir siteye rastladım, Gülin Aköz‘e ait. Okudukça hatırladım onun hakkında yazılanları. İşte benim biraz önce bahsettiğim bahaneleri kendinde yaratmayan bir insan. İstemiş, işini gücünü bırakmış başlamış dolaşmaya. Hem de en zorunu yaparak bu işe başkaları ile girişmiş ilk başta.

Birde kitap yazmış yaşadıkları hakkında Avucumda Patikalar. Bir kitap kurdu olarak nasıl görmedim/almadım bilemiyorum ama ilk işim bu kitabı edinip hakkında yazmak olacak.

Sizde Gülin‘in yıllar süren yolculuğuna bir kaç saat eşlik etmek isterseniz sitesini ziyaret edin derim.