Hollywood’un onlarca kez işlediği, “uçakta pilotlar ölür ya da bayılır, yolculardan biri (mümkünse bir çocuk) telsiz talimatlarıyla uçağı sağ salim indirir” klişesinin şehirlerarası otobüse uyarlanmış hali.

Yolcu – Aloo, aloo, abi ben istanbul-ankara otobüsünden arıyorum. Kaptan molada içkiyi fazla kaçırdı herhalde, uyuyor şimdi.
Görevli – Evlat sakin ol, muavin orda mı?
Y – Hayır, otobüste değil, tanrım ona ne olduğu konusunda hiç bir fikrim yok!
G – Tamam evlat, hiç korkma, sizi kurtaracağız. Şimdi şöförü yavaşça koltuktan yana çek, sen oturacaksın onun yerine.
Y – Ama onu yana çekersem düşer, kendinde değil!
G – Düşsün pezevenk! Oraya senin oturman lazım.
Y – Tamam, oturdum. Şimdi ne yapmalıyım?
G – Direksiyonu tut, ne çok sıkı ne çok gevşek.
Y – Tuttum. Çok eğlenceli görünüyor ehu
G – Evlat, ciddi ol, 40 yolcunun hayatı senin elinde. Şimdi, önündeki panelde bir çok gösterge var değil mi? Tam ortadaki büyük olana bak, ne yazıyor orda?
Y – Bismillahirrahmanirrahim.
G – Hayır göstergenin üstündeki yazıya değil, göstergeye bak! Hız  göstergesine bak, kaçla gittiğinizi görebiliyor musun?
Y – Sıfır.
G – Nasıl sıfır? Dikkatli bak.
Y – Sıfır, gerçekten sıfır. Ölecek miyiz yoksa?
G – Otobüs duruyor mu gidiyor mu bunu söyle bana seni kuş beyinli!
Y - Duruyooor
G – Kalk siktir git eşşoğlueşşek! Bize de panik yaptırdın.  Şöför uyanınca devam edersiniz.

Teşekkürler Serra.