mselcuk.com

Dün akşam işten eve dönerken, eşim ile “ hadi şu 300 Ispartalı filmine gidelim “ dedik.

Filmin konusunu okumuş olduğumdan, filmin hikayesi hakkında pek fazla bir beklentim yoktu. Zaten olsa ne olur. Bizim gibi bir Türkün milyarlarca kişiye bedel olduğu bir toplumda 300 kişinin milyon karşısındaki hikayesi ne kadar heyecan verici olabilir ki (Haaa, birde yetmiş milyonu tek başına halleden Ispata‘lı var. O bu yazının konusu değil elbet. Karıştırmayalım lütfen.).

Hikaye sıfır (rakkamla 0, yani zero) olunca geriye oyunculuk ve görsellik kalıyor. Filmdeki oyuncuların rol kapasiteleri Cüneyt Arkın ile Kadir İnanır arasında bir yerlerde. Bu yüzden bizlerin beğeneceği bir düzeyi tutturmayı başarabiliyorlar.

İnternet oyunlarına meraklı kişiler - eminim - çıkacak oyunların özel hazırlanmış filmlerini izlemişlerdir. İşte filmin görselliği de bu düzeyde. Yani doğal çekim hemen hemen hiç yok. Herşey bilgisayarda tasarlanmış. Bana göre de bu yüzden yerinde sayıyor. Hatta oyuncular bile bilgisayar yapımı. 2,5 - 3 metrelik Pers kralı Zehra’nın yüzündeki takılar o kadar yapmacık hareket ediyor ki, eminim kadın seyirciler anında anlamışlardır. Yok yok onlar anlayamaz, akıllarında hala ıspartalıların karın kasları var. Gözleri başka bir şey görnüyor. Zaten filmin en ilginç anı, yarı olunca eşimin bana dönüp “ söyle bakalım bu ıspartalıların hepsinin karnı nasıl böyle baklava baklava oluyor “ diye sormasıydı (şimdi bana niye böyle bir soru yöneltiyorsun bire hatun, ben karın uzmanımıyım ki. Aynaya bakınca daha çok balon şişirme uzmanı havam var.). Cevap olarak verdiğim “ sen Evgeni Plushenko‘yu seyretmiş olsaydın bu soruyu sormazdın” kendisini ne kadar tatmin etti bilemiyorum, zira gözleri bir yerlere dalmış beni dinlemiyordu bile.

Her neyse, uzun sözün kısası, filmden geriye sadece patlamış mısırın güzel tadı kalıyor. Eğer benim için önemli olan bu sayede patlamış mısır yemek gerisi önemli değil diyorsanız tam size göre bir film.

Yazıyı biraz kısa kesiyorum, zira şimdi spora gitmem lazım. Yoksa üstümü değiştirken ışıkları kapatmak zorunda kalacağım.